Naast de Rode wijn, Witte Wijn en Rosé zijn er nog tal van andere kenmerken waaraan je een wijnsoort kan specificeren. Zo speelt de vinificatie (wijnbereiding) een rol, maar ook de wijnstreek en het wijndistrict.

Bordeaux:

De rode wijnen die uit dit gebied komen zijn veelal een krachtige fruitig iets naar vanille geurende wijn die meestal is samengesteld uit cabernet sauvignon, cabernet-franc en merlot. Hij is goed houdbaar en kan veelal lang rijpen.

De sauvignon-blanc en sémillon druif zijn verantwoordelijk voor deze droge witte wijn met een iets groenteachtig aroma waarin je iets ruikt van asperges. Meest fris en pittig. De sémillondruif met nobele rot is de basis voor de zoete Sauternes-wijnen.

Côtes du Rhône:

Sommige rode wijnen uit dit gebied zijn volle fruitige wijnen die jaren flesserust nodig hebben, maar de meeste kan je jong drinken en zijn zacht met een iets peperige smaak. De gebruikte druiven zijn meestal de grenache, cincault, mourvèdre en carignan.

Bourgogne:

Bourgogne is niet de meest productieve wijnstreek. Slechts iets meer dan 1% van de totaaloppervlakte van het agrarisch gebied is bebouwd met druiven. Toch zijn de wijnen uit dit gebied wereldberoemd.

Als ze jong zijn hebben ze een helder rode kleur en een fruitig en fris pittig aroma. Maar met de jaren gaat dit over in een aantrekkelijk kruidig bouquet. De pinot noir is de meest gebruikte druif in de Bourgogne.

Cabernet sauvignon:

Een wijn die over de hele wereld voorkomt en zich karakteriseert door zijn middeldiepe flonkerende paars-rode kleur. De geur is intens vol fruit en dit komt samen met de nodige tannine in de smaak tot uitdrukking. Kan doorgaans zeer goed ouderen.

Chianti:

De kleur is licht helder robijnrood. Hij heeft een zuiver fris fruitig aroma (niet te uitgesproken bij jonge wijn) en een iets droge en stevige afdronk. In de geur herken je soms een typische ‘stalgeur’. Deze uit Toscane afkomstige wijn wordt gemaakt van de sangiovese en trebiano druif.

Rioja:

Een wijn met een kruidig aroma met veel fruit en vanille. Afhankelijk van het aantal jaren fust- en flesrijping komt de wijn in een hogere klasse en wordt daardoor complexer en voller van smaak. Ook de kleur varieert dan van donker dieprood tot lichtbruin. Tot op hoge leeftijd vitaal.

Barolo:

In de koele heuvels van Piemonte, groeien de nebbiolodruiven waar deze wijn van wordt gemaakt. Het is een granaatrode levendige en fruitige wijn met kracht. Een leuke omschrijving is, dat hij smaakt naar de geur van een pas geteerd scheepsdek.

Champagne

Een van de bekendste mousserende wijnen uit Frankrijk. Het is een typische feestwijn, die gecomponeerd wordt uit de chardonnay, pinot noir en pinot meunier druif. Het bereidingsproces dat beschermd is heet de ‘Méthode Champenoise’. Een sprankelend bruisende wijn. Alleen mousserende wijn uit deze regio, gemaakt volgens de méthode champenoise mag de naam champagne dragen.

Bron: Wikipedia, Wijnhoek

Belgen en Fransen zijn tafeldrinkers, de Duitsers zijn veeleer terrasdrinkers: met vrienden en een roemer moezel- of rijnwijn buiten. Het kwaliteitssegment van de Duitse wijn wordt ingenomen door riesling, want in de koele nachten gedurende de rijpingsperiode ontwikkelt hij een merkwaardige complexiteit en gaan de frisse zuren niet verloren: excellent voor het terras. Voor een terrasconsumptie mag er ook wat restsuiker in de wijn blijven: vanaf een concentratie van 5 gr per liter is suiker gemakkelijk te proeven, wat zich in de smaak manifesteert als ‘zachtheid’.

Volkomen conform de terrasoptie was dus het historische Duitse klasseringsysteem, gebaseerd op het natuurlijk verworven zoetgehalte van het geoogste druivensap: de courante Prädikaten zijn Kabinett, Spätlese en Auslese. Deze onderverdeling brengt trouwens een kwaliteitsgarantie voor de consument, terwijl een opdeling in appellations controleés garantie biedt over de origine en dus de producent beschermt.

In Frankrijk moet wijn uitgegist zijn, met minder dan 2 gr restzoet per liter, op straffe van appellationverlies. Deze echt ‘droge’ Franse wijnen zijn ook tafelgenoten. Grote bordeaux wordt niet op een terras of in de tuin gedronken al keuvelend.

De zoete traditie in Duitsland heeft ook de definitie van trocken aangetast. De Duitse topcatagorie van Grosses Gewächs moet droog zijn, maar mag toch nog 9 gr restzoet per liter bevatten. De betere wijnbouwers die hun product willen uitvoeren, werken gewoonlijk met veel lagere zoetgehaltes.

Suiker is smaakbenevelend. Zout is, als het goed gebruikt wordt, smaakversterkend. Wortelen, erwtjes, pasta… worden in de huishoudelijke ambiance dikwijls nog bijgesuikerd om ze voor kinderen aantrekkelijk te maken. Men zou kunnen zeggen dat deze moeders van hun kinderen kleine Duitsertjes maken.

Bron: Knackweekend.be

Wijn is door de eeuwen heen bedoeld geweest om aan tafel te drinken, bij eten. Maar welke wijn smaakt het best bij welk gerecht? En waarom? Rood bij vlees, wit bij vis? Kaas en wijn het summum? Zo simpel ligt het niet. Bepaalde combinaties werken beter dan andere; Dat is niet zo zeer een kwestie van persoonlijke smaak, maar van chemie in de mond wanneer je een hapje en een slokje neemt. Sommige smaken in eten en wijn botsen, andere vullen elkaar juist aan.

Wat zoek je bij het combineren van wijn met eten? Staat de wijn voorop, het eten, of moeten beide aan elkaar gewaagd zijn? Een wijn die op zich zeer goed smaakt is daarom nog geen perfecte begeleider van een gerecht. Krachtige wijnen met veel extract, hout of tannines drukken subtiele gerechten volledig weg. Omgekeerd bieden gerechten met een zeer uitgesproken smaak – denk bijvoorbeeld aan orgaanvlees als nieren of aan pittig gekruide Thaise gerechten – geen enkele kans aan verfijnde wijnen.

“Wijn kan bij een gerecht dienen als een discrete begeleider, de smaak aanvullen en verlengen, of met de smaak van het gerecht op positieve manier contrasteren.”

Discrete begeleiders die het gerecht in de hoofdrol laten en die zich makkelijk aanpassen zijn betrekkelijk neutrale en/of fruitige, houtvrije witte wijnen, zoals die van de Loire, (half)droge Rieslings of Pinot Blancs. Dit soort wijnen voldoet goed als beginwijn, bij voorgerechten. Je kan daarna dan makkelijk een wat geprononceerdere wijn schenken.

Bij de aanvullende combinaties kun je denken aan kruidige oosterse gerechten met fruitige rode wijnen, aan fruitdesserts met een zachtzure toets en rijke, zoete wijnen, of aan eenden- en ganzenlever met zoete wijnen. Een voorbeeld van een contrasterende combinatie, waarbij de uitersten elkaar raken, is die van pikante kaas met, al weer, rijke zoete wijnen.

Bron: Wijn.nl

Normaliter staat alcohol niet in een positief voetlicht als het gaat om de gezondheid, maar er geldt een uitzondering. Onderzoek heeft namelijk uitgewezen dat matige consumptie van rode wijn een positief effect kan hebben op iemands gezondheid in de zin dat het zelfs preventief kan werken tegen een ernstige ziekte als kanker of Alzheimer, aldus FirstScience.

Polyfenolen: natuurlijke antioxidanten

De positieve werking van rode wijn wordt vooral toegeschreven aan één polyfenol genaamd resveratrol. Deze chemische verbinding ontstaat doordat de schillen en pitten van de druiven meegisten tijdens de bereiding van rode wijn. bij de bereiding van witte wijn, maar die hoeveelheid is te verwaarlozen doordat men bij witte wijn de schillen en pitten niet mee laat gisten.

Polyfenolen zijn zogenaamde antioxidanten. Dit zijn moleculen die in staat zijn om schadelijke vrije radicalen te neutraliseren, voordat die de kans krijgen om reacties aan te gaan met DNA, wat uiteindelijk kan leiden tot ongecontroleerde celdeling (kanker) of tot beschadiging van de verschillende eiwitstructuren in een cel.

Resveratrol

Onderzoekers van de University of Virginia (Charlottesville, VS) hebben ontdekt dat resveratrol een grote rol speelt bij het laten afsterven van kankercellen, doordat het de werking van de proteïne ‘nuclear factor-kappa B’ stopt. Deze proteïne is verantwoordelijk voor de voeding van de kankercel en activeert de genen verantwoordelijk voor het overleven van die cel. Bij toediening van resveratrol aan menselijke kankercellen bleek dat zij inderdaad massaal afstierven.

Studies aan het Fred Hutchinson Cancer Research Center (Seattle, VS) toonden verder aan dat het risico op prostaatkanker met de helft verminderd wordt als een man elke dag een glas rode wijn drinkt en dat het beschermde effect op zijn hoogst is tegen de meest agressieve vormen van deze kankersoort. Tevens kan het risico op endeldarmkanker met eenderde verkleind worden als rode wijn tenminste eenderde deel uitmaakt van de totale alcoholconsumptie in een week, zo bewees Deens onderzoek.

Bron: Sync.nl

Prosecco is de naam van een Italiaanse mousserende wijn als van de witte druivensoort waar deze wijn van gemaakt wordt. De wijn kan als vino frizzante of als spumante worden gemaakt. Het verschil zit hem in de bubbels.

De Wijn

De meeste prosecco’s hebben een wat lagere koolzuurdruk en worden ook wel Vino frizzante of Vino gentile genoemd. De fles volstaat meestal met een stevige kurk met het bekende touwtje (spago) eromheen. Een kroonkurk als afsluiting wordt ook wel toegepast bij frizzante-wijnen. Het alcoholpercentage van deze prosecco’s ligt vaak rond de 10 à 11 procent.

Prosecco wordt koud gedronken en is goed bruikbaar als aperitief of bij vis of salade. Net als de Spaanse cava wordt prosecco vaak als alternatief voor champagne gebruikt. Sommige Prosecco’s kunnen in de buurt komen van de verfijnde smaak van een Champagne.

Frizzante

Frizzante geeft aan dat de wijn half mousserend is. Deze variant bevat weinig koolzuur doordat hij zijn tweede gistingsproces niet op de fles, zoals de spumante, maar in roestvrijstalen tanks ondergaat: de méthode Charmat of cuve close. De methode houdt in dat de tweede gisting in een gesloten tank plaatsvindt, waarbij het door die gisting geproduceerde koolzuurgas oplost in de wijn. Door het veel grotere volume van de tank, zal deze tweede gisting veel sneller verlopen dan bij een méthode traditionnelle (dat een tweede gisting op fles kent). Dit procedé geeft de prosecco-wijn zijn frisse, schuimige mousse. Doordat deze bereidingsmethode minder arbeidsintensief is, is de wijn ook goedkoper.

Spumante

Spumante is de Italiaanse kwaliteitsbenaming voor een mousserende wijn die ten minste 11% alcohol bevat. Spumante is er in twee versies: droog en halfzoet. De laatste ontstaat door temperatuurregulaties waardoor tijdens het rijpingsproces niet alle suiker in alcohol wordt omgezet en de wijn lichtzoet blijft. Deze wijn heeft een wat hogere koolzuurdruk en wat meer mousse. De flessen zijn meestal sterker en de afsluiting is voorzien van een metalen vlechtwerkje (muselet) zoals bijv. champagne.